هیچ او نویس چهارصد و سی و نه:)

معجزه کن مرا..

یک نوع کلافگی خاصی در رفتارم مشخص است . یک سردرگمی ، یک به هم ریختگی که از درونم نشات می‌گیرد .منتظرم . هیچ چیز به اندازه ی انتظار به آدم امید و سردرگمی نمی‌دهد . همینقدر تناقض دارد .

آه بگذریم ، کتابم را بخوانم بهتر است تا فکر به این تلاطم های درونی .

+ Writen by دوشنبه بیست و دوم شهریور ۱۴۰۰Time 21:45 هیچ او |

آمارگیر وبلاگ